Itamar kreeg de doodstraf, maar bleek geen hopeloos geval

Had Itamar naar de herders geluisterd in plaats van naar Nacham, dan was zijn leven heel anders gelopen. Dan zou het niet van kwaad tot erger zijn gegaan, maar was hij een fatsoenlijk burger geworden. Dan was hij niet bijna aan wanhoop bezweken en zou hij niet op een wrede manier ten einde zijn gekomen. Maar Itamar luisterde niet naar de herders. Hij liet zich meeslepen door een gauwdief met een vlotte babbel en belandde daardoor in steeds troebeler wateren.

Je ziet het als lezer gebeuren – al op de eerste bladzijden van ‘Ontmoeting voor de poort’ – en je zou wensen dat Itamar wél naar de herders luisterde. Maar ja, Itamar is maar een fictief persoon. Daar kun je weinig tegen uitrichten. Wat dus rest, is met ingehouden adem zijn levensweg volgen. En intussen jezelf spiegelen aan Itamar. Wat zou ík gedaan hebben? Ben ík niet net zo dwaas als hij?

Wat rest, is met ingehouden adem zijn levensweg volgen. En intussen jezelf spiegelen aan Itamar.

Dat was de kracht van ‘Ontmoeting voor de poort’ – jaren geleden al, toen het boek van Johan Frinsel voor het eerst het licht zag. En dat is nog steeds de kracht van de historische roman, nu deze door uitgeverij Den Hertog opnieuw op de markt is gebracht.
In ‘Ontmoeting voor de poort‘ beschrijft Frinsel (1927-2021) Itamar en zijn partners in crime rond het begin van de jaartelling. Kleurrijk, realistisch en Bijbelgetrouw schetst hij het leven in Judea, waar de Romeinen de scepter zwaaien. De tijden zijn donker en veel joden zien of erkennen niet dat het Licht is opgegaan. Voor Itamar leidt dat uiteindelijk tot de ergste straf die hij kan bedenken. Maar terwijl het vonnis wordt voltrokken ontmoet hij de Persoon die hij – in de optiek van de betrokken lezer – beter 30 jaar eerder had kunnen ontmoeten. Wat maar laat zien dat een situatie die uitzichtloos is niet hopeloos hoeft te zijn.

Ik herinner me hoe ‘Ontmoeting voor de poort’ me jaren geleden aangreep. Zo’n 20 jaar later is dat niet anders. Sterker nog, het verhaal van Frinsel blijkt nog veel krachtiger dan ik me kan herinneren. Het is wat mij betreft dan ook een goede keus van Den Hertog om het boek nogmaals uit te brengen, zodat ook nieuwe generaties kennis kunnen maken met de tijdloze boodschap.
Een aanrader voor de komende zomervakantie!

(Deze recensie verscheen in de Veluwse Kerkbode)