Illustratie bij de pagina over 'Wie is Pieter Beens'. ® Bing

Iets over mezelf

Lettervreter, leesliefhebber, boekenambassadeur: m’n liefde voor (goede) boeken laat zich moeilijk in één woord vangen. Ben ik een boekenwurm? Zeker, al vind ik dat niet zo’n heel mooi woord. En trouwens, het dekt de lading ook niet helemaal. Want ik lees veel boeken, maar verslind ze lang niet altijd. En vaak lees ik een boek heel functioneel. Omdat ik het recenseer bijvoorbeeld, of omdat het op de leeslijst staat voor de boekenjury. En anders wel omdat het in een of ander boekenlijstje opduikt en ik een achtergrondartikel over dat lijstje (of over een boekenprijs) schrijf.

Eigenlijk doet het er ook niet toe hoe je me wilt noemen. Ik ben Pieter Beens en ik lees graag en veel. Vaak om daarna over boeken te schrijven. Dat doe ik voor het Reformatorisch Dagblad, voor de Veluwse Kerkbode en voor Reporters Online. O ja, en ook voor het Platform Christelijke Kinderboeken. Voor diezelfde organisatie ben ik ook jurylid van de Hoogste Woord-prijs – de prijs voor het beste christelijke kinderboek. (In 2024 was dat ‘Alleen maar zee’.)

Longlists, shortlists en laureaten

Ik houd van boeken sinds ik kan lezen. En al zolang ik me kan heugen, laat ik me in mijn boekkeuzes inspireren door longlists, shortlists en laureaten. De Woutertje Pieterse Prijs, Thea Beckman-prijs, Booker Prize, Hebban Debuutprijs, Griffels: ik volg ze allemaal. Wie op de lijst staat, kan op mijn belangstelling rekenen.
De kiem daarvoor werd al vroeg gelegd: als een boek in mijn jeugdjaren de EigenWijsPrijs of Hoogste Woord-prijs won, belandde het zonder omwegen op mijn leeslijst.

Maar een lijstje is niet het einde van alle tegenspraak. Want er zijn veel goede boeken die niet op lijstjes belanden, simpelweg omdat ze over het hoofd worden gezien. Omdat de auteur zich niet profileert bijvoorbeeld, of omdat een uitgever te klein. Soms ook omdat een boek een tegendraadse boodschap verkondigt. Je kunt dan denken aan de vele mooie en nuttige boeken die ik bespreek in de Veluwse Kerkbode.

Riooljournalistiek

Eerlijk is eerlijk, het is niet allemaal goud wat er blinkt. En een vermelding op een lijstje zegt ook niet alles. (Persoonlijk vond ik ‘Lied van de profeet’ van Paul Lynch geen geweldig boek, hoewel het de belangrijkste boekenprijs ter wereld won. Aan de andere kant: het boek zette me wel aan het denken, wat dan ook wel weer een krachtig criterium is.)

Boeken recenseren, de boekenmarkt volgen, boekenprijzen in de gaten houden: soms is het alsof je door een riool kruipt. Er zijn zoveel boeken waarvan de boodschap haaks op de Bijbel staat. Maar juist het Woord van God moet de norm zijn in ons leven.
Daarom span ik me in om te weten in wat voor wereld we leven en wat er te koop is. Juist daardoor leer ik het belang van goede, verantwoorde boeken kennen. Met mijn werk probeer ik dat goede te promoten.

Mijn favoriete boek

Jaarlijks lees (en bespreek) ik tientallen boeken. Vaak zijn dat nieuwe boeken, vers van de pers.
Mijn favoriet is zo’n 90 jaar oud: ‘In de ban van de ring’ van J.R.R. Tolkien. Een spannende, dikke pil over de strijd tussen goed en kwaad. De eerste 32 pagina’s moet je even doorbijten, maar daarna wil je ‘m niet meer weg leggen. Absoluut een aanrader!

beenhere

Uitleg bij de illustratie

Voor m’n werk als journalist en vertaler duik ik dagelijks diep in de wereld van digitale zaken – van AI tot zingevingsvraagstukken (en alles in between, zoals hackers, privacyschendingen en cyberaanvallen). Ik gebruikte AI (Dall-E 3 voor de liefhebbers) om m’n hobby’s en werk in één illustratie te vangen.